Αμυγδαλίτιδα

Οι παρίσθμιες αμυγδαλές αποτελούν μέρος του λεμφικού συστήματος και συμμετέχουν στην άμυνα του οργανισμού. Με την ηλικία συνήθως μειώνεται σταδιακά το μέγεθός τους και η λειτουργική τους σημασία. Η οξεία αμυγδαλίτιδα μπορεί να προκαλέσει

· Έντονο πονόλαιμο

· Δυσκαταποσία

· Αντανακλαστική ωταλγία

· Πυρετό

· Κακουχία

· Διογκωμένους τραχηλικούς λεμφαδένες

Η αιτία μπορεί να είναι ιογενής ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, μικροβιακή, οπότε η χορήγηση αντιβιοτικής αγωγής αποφασίζεται μετά από την κατάλληλη ΩΡΛ εξέταση.

Σε περιπτώσεις υποτροπιάζουσας ή χρόνιας αμυγδαλίτιδας, μπορεί να εμφανίζονται επανειλημμένα επεισόδια φαρυγγαλγίας, κακοσμία του στόματος (χαλίτωση), αίσθημα ξένου σώματος ή σχηματισμός αμυγδαλόλιθων. Η σημαντική υπερτροφία των αμυγδαλών μπορεί επίσης να συμβάλει στην εμφάνιση ροχαλητού και επεισοδίων υπνικής άπνοιας.

Τα μεμονωμένα ή ήπια επεισόδια αμυγδαλίτιδας αντιμετωπίζονται συνήθως συντηρητικά, με υποστηρικτική αγωγή (π.χ. παυσίπονα, γαργάρες με αντισηπτικό διάλυμα) και, όταν υπάρχει τεκμηριωμένη μικροβιακή λοίμωξη, με την κατάλληλη αντιβίωση. Η αμυγδαλεκτομή δεν είναι απαραίτητη σε κάθε ασθενή με αμυγδαλίτιδα. Η απόφαση για αμυγδαλεκτομή λαμβάνεται εξατομικευμένα όταν υπάρχουν συχνές υποτροπές, επιπλοκές (π.χ. περιαμυγδαλικό απόστημα) ή σημαντική απόφραξη της ανώτερης αεροφόρου οδού λόγω υπερτροφίας των αμυγδαλών που επιβαρύνει την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής του ασθενούς.

Οξεία φαρυγγίτιδα

Η οξεία φαρυγγίτιδα είναι φλεγμονή του βλεννογόνου του φάρυγγα και αποτελεί μία από τις συχνότερες αιτίες πονόλαιμου. Συνήθως προκαλείται από ιογενείς λοιμώξεις, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να οφείλεται σε μικροβιακή λοίμωξη. Τα συχνότερα συμπτώματα είναι:

· Πονόλαιμος

· Πόνος ή δυσκολία στην κατάποση

· Ερυθρότητα του φάρυγγα

· Πυρετός

· Κακουχία

Ανάλογα με την αιτία, μπορεί να συνυπάρχουν καταρροή, βήχας, βράγχος φωνής ή διογκωμένοι τραχηλικοί λεμφαδένες. Στις περισσότερες περιπτώσεις υποχωρεί αυτόματα μέσα σε λίγες ημέρες και αντιμετωπίζεται με υποστηρικτική αγωγή, όπως επαρκή ενυδάτωση, ανάπαυση και αναλγητικά ή αντιπυρετικά όταν χρειάζονται. Η αντιβιοτική αγωγή δεν είναι απαραίτητη στις ιογενείς λοιμώξεις και χορηγείται μόνο όταν υπάρχει ένδειξη μικροβιακής λοίμωξης. Η λαρυγγολογική εξέταση είναι σημαντική όταν ο πονόλαιμος είναι έντονος ή επιμένει, όταν υπάρχει υψηλός ή παρατεταμένος πυρετός, δυσκολία στην κατάποση ή στην αναπνοή, τραχηλική διόγκωση ή όταν τα συμπτώματα επανεμφανίζονται συχνά.