Παιδο-Ωτορινολαρυγγολογία (ΠΑΙΔΟ – ΩΡΛ)

Η υγεία του αυτιού, της μύτης και του λαιμού είναι θεμελιώδης για τη σωστή ανάπτυξη, την ακοή, την ομιλία και την ποιότητα ζωής κάθε παιδιού. Η Δρ. Αικατερίνη - Νικολέττα Λιανού διαθέτει σημαντική εμπειρία σε παιδιατρικούς ασθενείς και προσφέρει ολοκληρωμένη διάγνωση, παρακολούθηση και θεραπεία όλων των συχνών και πιο εξειδικευμένων παθήσεων της Παιδο-Ωτορινολαρυγγολογίας, από τη νεογνική μέχρι την εφηβική ηλικία.

Με σύγχρονο διαγνωστικό εξοπλισμό, επιστημονική κατάρτιση και εξατομικευμένη προσέγγιση, δίνει έμφαση στην έγκαιρη διάγνωση, την πλήρη ενημέρωση των γονέων και την επιλογή της πιο κατάλληλης θεραπείας για κάθε παιδί. Στόχος της είναι να παρέχει ασφαλή, υψηλής ποιότητας φροντίδα σε ένα φιλικό και εμπιστοσύνης περιβάλλον για τα παιδιά και τις οικογένειές τους.

Γιατί τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα σε ΩΡΛ παθήσεις;

Τα παιδιά παρουσιάζουν συχνότερα παθήσεις του αυτιού, της μύτης και του λαιμού λόγω των ιδιαίτερων ανατομικών χαρακτηριστικών και της ανωριμότητας του ανοσοποιητικού τους συστήματος. Επιπλέον, πολλές φορές δυσκολεύονται να περιγράψουν με ακρίβεια τα συμπτώματά τους, γεγονός που μπορεί να καθυστερήσει τη διάγνωση.

Η έγκαιρη αξιολόγηση από ΩΡΛ συμβάλλει στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων και στην ομαλή ανάπτυξη της ακοής, της ομιλίας, της αναπνοής και της ποιότητας ζωής του παιδιού.

Συχνότερες παιδο-ΩΡΛ παθήσεις

Έλεγχος ακοής νεογνών, βρεφών και παιδιών

Ο έλεγχος ακοής αποτελεί βασική εξέταση για την έγκαιρη διάγνωση συγγενών ή επίκτητων διαταραχών της ακοής. Η πρώιμη ανίχνευση είναι καθοριστική για τη φυσιολογική ανάπτυξη της ομιλίας και της επικοινωνίας.

Ο ακοολογικός έλεγχος πραγματοποιείται με σύγχρονες, ανώδυνες και αξιόπιστες εξετάσεις - Ωτοακουστικές Εκπομπές (TEOAEs, DPOAEs), Ακουστικα Προκλητά Δυναμικά Εγκεφαλικού Στελέχους (ΑBR)- προσαρμοσμένες στην ηλικία του παιδιού.

Η έγκαιρη διάγνωση επιτρέπει την κατάλληλη θεραπευτική παρέμβαση και εξασφαλίζει τις καλύτερες προϋποθέσεις για φυσιολογική ανάπτυξη.

Εκκριτική ωτίτιδα (υγρό στο μέσο αυτί)

Η εκκριτική ωτίτιδα χαρακτηρίζεται από τη συλλογή υγρού πίσω από το τύμπανο, χωρίς απαραίτητα να υπάρχει ενεργός λοίμωξη. Είναι μία από τις συχνότερες ΩΡΛ παθήσεις της παιδικής ηλικίας, με συμπτώματα:

• Μειωμένη ακοή

• Αίσθημα πληρότητας στο αυτί

• Καθυστέρηση στην ανάπτυξη της ομιλίας

• Συχνές ωτίτιδες

Η διάγνωση γίνεται με ωτοσκόπηση, τυμπανόγραμμα και ακοολογικό έλεγχο. Οι θεραπευτικές επιλογές περιλαμβάνουν:

• Παρακολούθηση

• Ρινοπλύσεις

• Φαρμακευτική αγωγή όταν ενδείκνυται

• Χειρουργική αποκατάσταση μέσω μυριγγοτομής (μικρής τρύπας στο τύμπανο) με τοποθέτηση σωληνίσκων αερισμού ή και αδενοειδεκτομή.

Οξεία μέση ωτίτιδα και διάτρηση τυμπάνου

Η οξεία μέση ωτίτιδα είναι η φλεγμονή του μέσου ωτός και αποτελεί τη συχνότερη πάθηση της παιδικής ηλικίας. Εμφανίζεται κυρίως μετά από λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• Έντονο πόνο στο αυτί

• Πυρετό

• Μειωμένη ακοή

• Ευερεθιστότητα

• Κακουχία

• Ανησυχία κατά τον ύπνο

• Πεπτικές διαταραχές

• Εκροή υγρού όταν υπάρχει διάτρηση του τυμπάνου

Η διάγνωση βασίζεται στην κλινική εξέταση και την ωτοσκόπηση. Η αντιμετώπιση εξατομικεύεται και περιλαμβάνει αναλγητικά, αντιπυρετικά και αντιβιοτική αγωγή.

Εξωτερική ωτίτιδα

Η εξωτερική ωτίτιδα είναι φλεγμονή του έξω ακουστικού πόρου και εμφανίζεται συχνότερα μετά από κολύμπι ή τραυματισμό του αυτιού από μπατονέτες ή άλλα αντικείμενα. Τα συνήθη συμπτώματα είναι:

• Έντονος πόνος

• Κνησμός

• Έκκριση υγρού (Ωτόρροια)

• Μείωση της ακοής

Η διάγνωση επιτυγχάνεται με κλινική εξέταση και ωτοσκόπηση. Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει καθαρισμό του έξω ακουστικού πόρου, αποφυγή νερού και χορήγηση τοπικής αντιβιοτικής αγωγής με σταγόνες.

Βύσμα κυψελίδας

Η συσσώρευση κυψελίδας (κεριού) μπορεί να προκαλέσει απόφραξη του έξω ακουστικού πόρου. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

· Αίσθημα πληρότητας

· Μειωμένη ακοή

· Εμβοές

· Δυσφορία

Η διάγνωση γίνεται εύκολα με ωτοσκόπηση. Η αφαίρεση της κυψελίδας πραγματοποιείται με ασφαλείς και ανώδυνες μεθόδους στο ιατρείο.

Αφεστώτα ώτα (Προεξέχοντα Αυτιά)

Τα αφεστώτα ώτα αποτελούν συγγενή ανατομική ιδιαιτερότητα, κατά την οποία το πτερύγιο του ωτός προβάλλει περισσότερο από το φυσιολογικό. Η εμφάνιση τους οφείλεται κυρίως σε κληρονομικούς και γονιδιακούς παράγοντες που επηρεάζουν τη διαμόρφωση του χόνδρου κατά την εμβρυϊκή ζωή.

Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει συντηρητική θεραπεία με ειδικούς νάρθηκες αναδιαμόρφωσης (ear molding) τους πρώτους 6 μήνες της ζωής. Η μόνη οριστική λύση είναι η χειρουργική επέμβαση (ωτοπλαστική) που πραγματοποιείται συνήθως μετά την ηλικία των 5-6 ετών, όταν έχει σχεδόν ολοκληρωθεί η ανάπτυξη του αυτιού. Προσφέρει φυσικό αισθητικό αποτέλεσμα και μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την αυτοπεποίθηση του παιδιού, ιδιαίτερα όταν αποτελεί αιτία κοινωνικής δυσφορίας ή σχολικού εκφοβισμού.

Αλλεργική ρινίτιδα

Η αλλεργική ρινίτιδα είναι η φλεγμονή του ρινικού βλεννογόνου που προκαλείται από αλλεργική αντίδραση. Αποτελεί μία από τις συχνότερες παθήσεις στην παιδική ηλικία, καθώς το 1/3 των παιδιών εμφανίζουν σχετικά συμπτώματα. Μπορεί να είναι εποχιακή (π.χ. λόγω γύρης) ή ολοετής (π.χ. λόγω ακάρεων). Τα συμπτωματα περιλαμβάνουν:

• Ρινική καταρροή

• Ρινική απόφραξη (μπούκωμα)

• Φτέρνισμα

• Κνησμός στη μύτη

• Συχνά συνοδεύεται από δακρύρροια ή κνησμό στα μάτια

Κύρια αλλεργιογόνα

· Ακάρεα οικιακής σκόνης

· Γύρη φυτών

· Κατοικίδια ζώα

· Ορισμένα τρόφιμα

· Μούχλα

Η θεραπεία εξατομικεύεται και περιλαμβάνει:

· Αποφυγή των υπεύθυνων αλλεργιογόνων (π.χ. συχνή αλλαγή κλινοσκεπασμάτων, αποφυγή χαλιών, χρήση φίλτρων αέρα)

· Ρινικά κορτικοστεροειδή σπρέι

· Αντιισταμινικά φάρμακα

· Ρινοπλύσεις με φυσιολογικό ορό

· Ανοσοθεραπεία (απευαισθητοποίηση) σε επιλεγμένες περιπτώσεις

· Σμίκρυνση των κάτω ρινικών κογχών, μόνο σε ανθεκτικές περιπτώσεις και σπάνια στα παιδιά

Επίσταξη / Ρινορραγία

Η αυτόματη αιμορραγία από τη μύτη είναι πολύ συχνή στα παιδιά και συχνά εμφανίζεται με επαναλαμβανόμενα επεισόδια. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων προέρχεται από την πρόσθια περιοχή του ρινικού διαφράγματος (περιοχή Little), όπου τα αγγεία είναι επιφανειακά και εύθραυστα. Οι κυριότεροι λόγοι είναι:

• Ανώριμος και λεπτός ρινικός βλεννογόνος

• Τραυματισμοί από καθαρισμό της μύτης με τα δάχτυλα

• Συχνό φύσημα

• Ξηρότητα του περιβάλλοντος και του ρινικού βλεννογόνου

• Κρυολογήματα ή αλλεργική ρινίτιδα που ερεθίζουν τη μύτη

Τι να κάνετε σε περίπτωση ρινορραγίας;

Στις περισσότερες περιπτώσεις η αιμορραγία σταματά μόνη της. Οι βασικοί χειρισμοί είναι:

· Το παιδί να κάθεται όρθιο με το κεφάλι ελαφρώς γερμένο μπροστά

· Πίεση των πτερυγίων της μύτης σταθερά για 8–10 λεπτά (χωρίς διακοπή)

· Τοποθέτηση πάγου στη μύτη ή στο στόμα

Πρόληψη

· Ρινοπλύσεις με φυσιολογικό ορό

· Αποφυγή καθαρισμού της μύτης με τα δάχτυλα

· Διατήρηση καλής υγρασίας στο δωμάτιο, ειδικά τον χειμώνα

· Κοπή των νυχιών του παιδιού

Εάν η αιμορραγία είναι συχνή, έντονη ή δεν σταματά εύκολα, καλό είναι να γίνει αξιολόγηση από ΩΡΛ. Η καυτηρίαση των αγγείων εφαρμόζεται μόνο σε επιλεγμένες περιπτώσεις και γενικά αποφεύγεται στα μικρά παιδιά.

Υπερτροφία αδενοειδών εκβλαστήσεων (Κρεατάκια)

Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις, γνωστές και ως «κρεατάκια», είναι λεμφικός ιστός που βρίσκεται πίσω από τη μύτη, στο ανώτερο τμήμα του φάρυγγα. Αποτελούν μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος, όπως και οι αμυγδαλές. Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις αυξάνονται σε μέγεθος κυρίως από την ηλικία των 2–3 ετών, φτάνουν στο μέγιστο περίπου στα 6–8 έτη και στη συνέχεια συνήθως υποστρέφουν σταδιακά. Όταν διογκώνονται υπερβολικά, προκαλούν στένωση του αεραγωγού.Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• Επίμονη ρινική απόφραξη (μπούκωμα)

• Στοματική αναπνοή

• Ροχαλητό

• Υπνική Άπνοια

• Επαναλαμβανόμενα επεισόδια εκκριτικής ωτίτιδας (υγρό στο αυτί)

• Κακή ποιότητα ύπνου – τα παιδιά ξυπνούν κουρασμένα και άτονα

• Συχνές λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού

• Δυσκολία συγκέντρωσης

• Καθυστέρηση στην ανάπτυξη ή κόπωση

• Αλλαγές στο πρόσωπο (αδενοειδές προσωπείο)

Η διάγνωση γίνεται κυρίως με ενδοσκόπηση της μύτης ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, με ακτινογραφία. Όταν τα συμπτώματα είναι έντονα και επηρεάζουν σημαντικά την αναπνοή, τον ύπνο ή την ακοή, η θεραπεία εκλογής είναι η αδενοειδεκτομή (χειρουργική αφαίρεση). Η επέμβαση γίνεται με γενική αναισθησία, διαρκεί λίγα λεπτά και η βελτίωση στην αναπνοή και στον ύπνο παρατηρείται συνήθως άμεσα. Η ανάρρωση είναι σχετικά γρήγορη και τα περισσότερα παιδιά επιστρέφουν στις καθημερινές τους δραστηριότητες μέσα σε λίγες ημέρες.

Χρόνια ιγμορίτιδα

Η χρόνια ιγμορίτιδα είναι η παρατεταμένη φλεγμονή των παραρρινίων κόλπων που διαρκεί πάνω από 12 εβδομάδες. Στα παιδιά προσβάλλεται συχνότερα ο γναθιαίος κόλπος (ιγμόρειο). Συχνά συνυπάρχει με αλλεργική ρινίτιδα ή υπερτροφία αδενοειδών εκβλαστήσεων. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• Επίμονη ρινική έκκριση (συχνά κιτρινωπή ή πρασινωπή)

• Ρινική απόφραξη

• Χρόνιος βήχας (ιδιαίτερα νυχτερινός ή πρωινός)

• Αίσθημα πίεσης ή πόνος στο πρόσωπο

• Κακοσμία της αναπνοής

• Μερικές φορές κεφαλαλγία ή αίσθημα κόπωσης

Η θεραπεία είναι συντηρητική και περιλαμβάνει:

• Καθημερινές ρινοπλύσεις με φυσιολογικό ορό

• Αντιβιοτική αγωγή (όταν υπάρχει ένδειξη λοίμωξης)

• Παυσίπονα / αντιφλεγμονώδη

• Αντιμετώπιση υποκείμενων παραγόντων, όπως η αλλεργική ρινίτιδα ή η υπερτροφία των αδενοειδών

Σε επίμονες περιπτώσεις που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή, μπορεί να χρειαστεί περαιτέρω αξιολόγηση από ΩΡΛ. Σε σπάνιες περιπτώσεις εξετάζεται η ανάγκη χειρουργικής παρέμβασης για καλύτερο αερισμό των παραρρίνιων κόλπων.

Νεανικό Ρινοφαρυγγικό αγγειοΐνωμα

Πρόκειται για έναν ασυνήθιστο καλοήθη όγκο αγγειακής προέλευσης, που εντοπίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε άρρενες εφήβους και νεαρούς άνδρες, συνήθως μεταξύ 8 και 25 ετών. Τα συχνότερα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

· Επαναλαμβανόμενες ή έντονες ρινορραγίες, συχνά χωρίς εμφανή αιτία

· Προοδευτική δυσκολία στη ρινική αναπνοή, συνήθως από τη μία πλευρά

· Επίμονη ρινική συμφόρηση ή απόφραξη

· Ένρινη ομιλία λόγω της απόφραξης του ρινοφάρυγγα

· Αίσθημα πίεσης ή πληρότητας στο πρόσωπο και, σε μεγαλύτερους όγκους, πόνο

· Προοδευτική διόγκωση ή ασυμμετρία του προσώπου σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις

· Ενοχλήματα από το αυτί ή βαρηκοΐα, όταν ο όγκος επηρεάζει τη λειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας

Η εμφάνιση επαναλαμβανόμενων ρινορραγιών σε έφηβο αγόρι, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχει μονόπλευρη ρινική απόφραξη, χρειάζεται εξειδικευμένη ΩΡΛ αξιολόγηση.

Λόγω της έντονα αγγειοβριθούς φύσης του όγκου, η διάγνωση και η εκτίμηση της έκτασής του πραγματοποιούνται με κατάλληλο απεικονιστικό έλεγχο και ενδοσκοπική εξέταση, ώστε να σχεδιαστεί με ασφάλεια η κατάλληλη θεραπευτική αντιμετώπιση.

Υπερτροφία αμυγδαλών

Οι παρίσθμιες αμυγδαλές είναι λεμφικός ιστός. Βρίσκονται δεξιά και αριστερά στο πίσω μέρος του λαιμού και αποτελούν μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος, συμβάλλοντας στην άμυνα του οργανισμού απέναντι σε μικρόβια και λοιμώξεις. Η σημαντική διόγκωση των αμυγδαλών μπορεί να επηρεάσει σοβαρά την καθημερινή λειτουργία του παιδιού ή του εφήβου. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

· Δυσκολία στην κατάποση

· Δυσκολία στην αναπνοή

· Έντονο ροχαλητό

· Επεισόδια αποφρακτικής υπνικής άπνοιας

Η αντιμετώπιση είναι χειρουργική, αμυγδαλεκτομή υπό γενική αναισθησία. Τα αποτελέσματα είναι άμεσα εμφανή μετά την αποκατάσταση.

Οξεία και Χρόνια Φαρυγγίτιδα/Αμυγδαλίτιδα

Η φαρυγγίτιδα και η αμυγδαλίτιδα αποτελούν φλεγμονώδεις καταστάσεις του φάρυγγα και των αμυγδαλών που προκαλούνται από λοιμώξεις. Η οξεία μορφή εμφανίζεται ξαφνικά και υποχωρεί μέσα σε λίγες ημέρες, ενώ η χρόνια χαρακτηρίζεται από συχνές υποτροπές. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπεύθυνοι είναι ιοί. Σε ένα μικρότερο ποσοστό η αιτία είναι βακτηριακή, με συχνότερο παθογόνο τον στρεπτόκοκκο. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

· Έντονο πόνο στον λαιμό

· Πυρετό

· Βήχα

· Αίσθημα κόπωσης

· Μειωμένη όρεξη

· Δυσκολία στην κατάποση

· Διογκωμένους λεμφαδένες στον τράχηλο

Κατά την κλινική εξέταση μπορεί να διαπιστωθεί έντονη ερυθρότητα του φάρυγγα, διόγκωση των αμυγδαλών και παρουσία πυώδους εκκρίματος στην επιφάνειά τους. Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει επαρκή ενυδάτωση, ανάπαυση, χορήγηση παυσίπονων και χρήση στοματικών διαλυμάτων. Αντιβιοτική αγωγή χορηγείται μόνο όταν υπάρχει βακτηριακή λοίμωξη. Σε περιπτώσεις με πολλές υποτροπές μέσα στο έτος συνιστάται χειρουργική αφαίρεση των αμυγδαλών (αμυγδαλεκτομή).

Λαρυγγίτιδα

Η οξεία λαρυγγίτιδα είναι μια συχνή πάθηση της παιδικής ηλικίας που χαρακτηρίζεται κυρίως από έντονο, «υλακώδη» βήχα και βράγχος φωνής. Προκαλείται στις περισσότερες περιπτώσεις από ιούς, ενώ σπανιότερα μπορεί να οφείλεται σε βακτηριακή λοίμωξη. Επιπλέον, η φλεγμονή του λάρυγγα μπορεί να πυροδοτηθεί από αλλεργίες, τραυματισμούς ή χημικούς ερεθισμούς.

Συνήθως τα συμπτώματα παραμένουν ήπια και υποχωρούν αυτόματα, χωρίς να απαιτείται ειδική φαρμακευτική αγωγή. Ωστόσο, οι γονείς χρειάζεται να παρακολουθούν στενά την πορεία του παιδιού, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστεί σημαντική επιδείνωση. Προειδοποιητικά σημεία αποτελούν η έντονη βραχνάδα, ο επίμονος βήχας, ο υψηλός πυρετός, η δύσπνοια και ο εισπνευστικός συριγμός. Σε τέτοιες καταστάσεις η κατάσταση μπορεί να γίνει απειλητική για τη ζωή και απαιτείται άμεση ιατρική αξιολόγηση.

Ξένο σώμα στη μύτη, στο αυτί, στη στοματική κοιλότητα ή στον λάρυγγα

Εντοπισμός και ασφαλής αφαίρεση μικρών αντικειμένων (π.χ. κέρμα, παιχνίδι ή κόκκαλο) που έχουν εισχωρήσει στις ανώτερες αεροφόρες οδούς ή στο αυτί.

Βραχύς χαλινός γλώσσας (αγκυλογλωσσία)

Κατάσταση όπου ο ιστός κάτω από τη γλώσσα είναι βραχύς, περιορίζοντας την κίνησή της (π.χ. δυσκολία θηλασμού ή ομιλίας). Η θεραπευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει τη χειρουργική διατομή του, υπό τοπική αναισθησία.

Διόγκωση λεμφαδένων

Η τραχηλική λεμφαδενοπάθεια είναι πολύ συχνή στα παιδιά και συνήθως οφείλεται σε αντιδραστική διόγκωση των επιχώριων λεμφαδένων, λόγω λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού (π.χ. φαρυγγίτιδα, αμυγδαλίτιδα, ωτίτιδα). Συνήθως είναι παροδική και υποχωρεί σταδιακά μετά την αντιμετώπιση της λοίμωξης.

Όταν ένας λεμφαδένας επιμένει ή αυξάνεται σε μέγεθος, είναι σκληρός ή καθηλωμένος, συνοδεύεται από συμπτώματα όπως παρατεταμένος πυρετός, νυχτερινές εφιδρώσεις, ανεξήγητη απώλεια βάρους ή έντονη καταβολή, απαιτείται περαιτέρω ΩΡΛ αξιολόγηση.

Ο υπέρηχος τραχήλου αποτελεί μια ασφαλή και ανώδυνη εξέταση, χωρίς έκθεση σε ακτινοβολία. Παρέχει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με το μέγεθος, τη μορφολογία και τα χαρακτηριστικά των λεμφαδένων, συμβάλλοντας στη διάκριση μιας πιθανής αντιδραστικής λεμφαδενοπάθειας από ευρήματα που χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση.

Συγγενής Κύστη Τραχήλου/ Βραγχιακή Κύστη

Πρόκειται για μάζες που οφείλονται σε παγιδευμένο εμβρυϊκό ιστό και μπορεί να εμφανιστούν από τη γέννηση ή αργότερα στη ζωή, συχνά ως ανώδυνη πλάγια διόγκωση που μεγεθύνεται μετά από λοίμωξη. Διαγιγνώσκονται με κλινική εξέταση και απεικόνιση, κυρίως με υπερηχογράφημα και, όταν απαιτείται, αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Παρακέντηση δια λεπτής βελόνας (FNA) πραγματοποιείται μόνο σε επιλεγμένες περιπτώσεις, όταν απαιτείται περαιτέρω διαγνωστική διερεύνηση. Σε ασυμπτωματικές, μη μολυσμένες κύστεις επιλέγεται αρχικά παρακολούθηση, ιδιαίτερα σε πολύ μικρά παιδιά (συνήθως <1-2 ετών). Ωστόσο, η οριστική θεραπεία είναι η πλήρης χειρουργική εκτομή υπό γενική αναισθησία.

Βατράχιο (κύστη υπογλωσσίου)

Είναι μια ανώδυνη, καλοήθης, κυστική διόγκωση (ψευδοκύστη) κάτω από τη γλώσσα, στο έδαφος του στόματος. Οφείλεται στην απόφραξη ή τη ρήξη του εκφορητικού πόρου ενός ελάσσονα σιελογόνου ή του υπογλώσσιου αδένα, με αποτέλεσμα την κατακράτηση σιέλου στους γύρω ιστούς. Πριν την εμφάνισή του μπορεί να προηγηθεί έλασσον τραύμα στους μαλακούς ιστούς ή στον βλεννογόνο του στόματος. Συχνα υποχωρεί μόνο του. Αν επιμένει η θεραπεία συνίσταται σε ευρεία διάνοιξη και μαρσιποποίηση της κύστης ή σε πλήρη χειρουργική ενδοστοματική αφαίρεση (εξαίρεση μαζί με τον υπογλώσσιο αδένα).